Kübra Kurtulmuş

Bio

' Sesini duyamazsın. Nasıl ve nerde olduğu hakkında hiç bir bilginiz yoktur. Yanında başkalarının olduğunu, gülüp eğlendiğini düşünürsün. Sonra senin yanındaymış gibi hayal edersin. Ama hayaller yetmez bir süre sonra. Kendini şarkılarda bulursun.. O bilmez ama sizin şarkılarınız olur. Sen her gece başını yastığa koyduğunda sanki o yanındaymış gibi hissedersin. Sizin şarkınızı açarsın. Dinlersin.. Defalarca ardı ardına çalar o şarkı.. Sıkılmazsın... Sonra, Gözünden birkaç damla yaş yanağından süzülerek yastığa akar. Gözyaşları sele dönüşür sanki bir an ve hızlıca boşalır yastığa. Burnunda akmaya başlar... Burnunu çekersin. Elinle gözlerini silersin.. Şu anlattıklarımın hepsi onun hiç senin olmayacağını kabulleniştir aslında. Sonra daha arabesk şarkılar açarsın. Fotoğraflarına bakarsın ve işte tam da o sırada hıçkırıkların yükselir. Daha çok ağlarsın içine alasın gelir onu.. Kokusunu içine çekmek istersin ama çekemezsin ya işte o insanın içini en çok acıtan şeydir. Bir süre devam eder bu acı.. Sonra şarkı 5-10 defa tekrar çaldıktan sonra artık içindekileri boşaltmış bir halde yeniden doldurmaya başlarsın.. Ağlamak istesende ağlayamazsın bu sefer çünkü artık yeni bir umut doğurmuşsundur içinde. Ve sonra uyursun yavaşça.. Sabah uyandığından yine eskisi gibidir. Yine ona aşık umut dolu bir genç.. Bu hep böyledir.. Yanımızda kim olursa olsun, bizim içimizi acıtan mutlaka bir başkası vardır. Bir an olur geçmişe döneriz.. Sokak sokak dolaşırız geçmişimizde her yerde o vardır sanki. Anılar işte... İlk olmak güzeldir.. Son olmak çok daha güzeldir.. Ama kötü olan birşey var ki.. Kişi 'ilklerini' ne ilkiyle nede sonuyla yaşar.. O ikisi arasında biri vardır ve bütün ilkler onunla yaşanmıştır.. Öyle işte, sen hep hayal edersin, o hep hayallerini yaşar, başkasıyla..

Latest Insta posts

Current Online Auctions